Workshop Duitsland 2020

Verslag Workshop

13 september

Vandaag zijn wij, samen met Herman, vertrokken naar Horn-Bad Meinberg. De vijf voorafgaande jaren vond de workshop plaats in april of begin mei, maar in verband met alle ontwikkelingen rond om de corona maatregelen vindt de workshop pas in september plaats.

14 september

Na een prima ontbijt gaan we aan de slag.

Vanmiddag komen de deelnemers. Tot aan die tijd kunnen we alvast een opzet van de proeven maken en het materiaal opstellen. We gaan op het weiland aan de slag met een paar flinke markeeroefeningen waarbij de honden afgeleid worden door lokduiven en lok kraaien. De werper staat achter een scherm.

Het wild en de dummy’s worden in een net gegooid. De hond moet dus springen om de dummy op te halen.

Naast volwassen jachthonden bestaat de groep ook uit drie jonge honden van 8 maanden en de corgi van Herman. Voor de jonge honden wordt een speciaal programma gemaakt. Het zijn nog drie ongeleide projectielen die heel graag willen werken en die kans krijgen ze ook. Springen mogen ze niet maar markeren tussen de lokkers wel. Ons werd wel gezegd dat wij het alarmpistool niet mochten gebruiken. Vervelend maar te laat om vergunning aan te vragen.

 

Het bos geeft veel mogelijkheden. Steile kanten, diepe dalen en lange afstanden voor het trekken van een sleepspoor. Onze labradors genieten met volle teugen van dit voor hun nieuw terrein.

Het ontbreken van water is jammer. Voor Joop zou dat een reden zijn om een andere locatie te zoeken voor de workshop die in april 2021 wordt georganiseerd. 

Onze deelnemers bestaan uit honden die een gevorderd B niveau hebben en honden op B niveau. 

Een geslaagde workshop is voor ons, een workshop met proeven waar alle honden met succes aan deel kunnen nemen. 

Zowel hond als voorjager moeten hier weer iets leren. 

Het uitzetten houdt voor ons in dat er flinke afstanden moeten worden afgelegd. Iedere proef moet aan bepaalde criteria voldoen. We moeten rekening houden met veel wind, weinig wind of wind die draait. 

Zicht, minder zicht of geen zicht. 

Markeer proeven op korte, midden lange en lange afstanden. 

Honden op dit niveau moeten zowel onder als boven de wind kunnen zoeken. De proeven mogen moeilijk zijn maar wel haalbaar.

De proeven worden ingetraind met onze labradors Zohra, Ezra en Zoey.

Alle uitgezette proeven blijken haalbaar te zijn met af en toe een aanpassing.

 

Tegen de tijd dat wij alle proeven ingetraind hebben is het tijd om terug te gaan naar ons hotel. De eerste deelnemers kunnen elk moment arriveren.

Rond 17.00 is de groep compleet. Vijftien honden waarvan drie jonge honden en tien voorjagers.

Nadat iedereen is geïnstalleerd gaan we nog even het veld in voor een korte oefening die met zoveel honden de nodige tijd in beslag neemt.

Springen is haast voor iedere hond een probleem. Dit oefenen we morgen in fases en aan het einde van de proef springen ze allemaal.

Na een gezellig diner en drankjes bij ons in het appartement, verdwijnt iedereen naar zijn of haar kamer om te slapen en weer uitgerust aan het ontbijt te verschijnen. Klaar voor dat wat komen gaat.

15 september

Het belooft een hete dag te worden. De thermoskannen zijn gevuld met koffie en thee. 

Iedereen is er klaar voor.

Zoals verwacht springen de meeste honden niet uit zichzelf. Sommige honden springen met veel aanmoediging. We oefenen het springen eerst maar in fases. De afstand is 60 meter. Deze afstand wordt verdeeld in drie fases.

Iedere hond doorloopt de drie afstanden en uiteindelijk springt haast iedere hond in het net.

Het markeren geeft minder problemen zowel een enkel markeer als dubbele markeerproeven. Daarnaast heeft geen enkele hond moeite met het negeren van de lokkers.

De jonge honden staan te springen om mee te doen. Het markeren is geen probleem het afgeven des te meer. Ze hoeven het nog niet perfect uit te voeren. Belangrijk is dat ze plezier beleven aan deze markeer oefeningen en dat hebben ze. Heel veel plezier. Let op volgend jaar stelen ze de show.

 

Na de lunch vertrekt Joop met de ervaren honden richting bos en ik ga op pad met het jonge grut.

Vanmiddag is bij deze jonge honden het belangrijkste doel dat ze hun terughoudendheid over de begroeiing, steile kanten en afstand, verliezen. Ze moeten na afloop gewend zijn aan alle situaties die ze tegenkomen op hun tocht richting dummy.

Dit trio en de Corgi blijken nergens bang voor te zijn. We moeten ze zelfs afremmen.

Dus iets moeilijks bedenken. Afstand dat wordt het. Een verloren apport op 40 meter diepte.

Zelfs hier draaien ze hun poot niet voor om. Gaan we toch eerst 20 meter diep en dan volgen we het spoor van de werper. We hebben niet voor niets een neus. Alle drie komen ze terug met de buit en showen dit maar al te graag.

Leerdoel is wel beheersing en netjes afgeven.

Als laatste wordt er gemarkeerd op een heuvel omringt door wilde begroeiing.

Alle drie richten ze zich op de dummy en nauwelijks op de werper. Prima gemarkeerd voor dit groepje enthousiastelingen.

In de verte horen we luide boze stemmen. Naar later blijkt, zijn het twee jachtopzichters die boos zijn omdat onze honden bezig waren een sleep uit te werken door het terrein wij zij jacht bedrijven. Begrijpelijk, maar door hun boosheid liet de communicatie wat te wensen over.

De hele groep moest het bos verlaten en mochten ook niet meer gebruik maken van de weilanden. Na enig overleg werd ons een terrein toegewezen waar we de rest van het verblijf gebruik van mochten maken.

 

Weer een foutje van de eigenaar van het hotel die toch na overleg eerder dit jaar, had aangegeven dat werken met honden geen probleem was. Ook schieten was toegestaan.

Nadat de gemoederen weer tot rust waren gekomen en het toegewezen terrein verkend was kon er in alle rust pauze genomen worden.

Je kunt in zo’n situatie maar een ding doen en dat is aanpassen en doorgaan. Met alle ervaring die wij hebben bleek dat ook geen probleem te zijn.

De hoteleigenaar vond deze situatie pijnlijk en had naar eigen zeggen water gevonden waar wij ook konden werken.

Dus weer op pad. Het water bleek een visvijver te zijn in een gebied waar de natuur beschermd werd. Gezien de situatie eerder die dag, leek het ons niet zo’n goed idee om op dit terrein 12 honden voor te jagen.

Conclusie, gewoon roeien met de riemen die je hebt.

16 september

Gezien de veranderde situatie wordt er door alle honden eerst op het terrein van het hotel gewerkt.

Deel nemers lopen in een drift. Opdracht is: 

  1. De honden moeten beheersbaar zijn.

  2. Ze worden los voorgejaagd

  3. Voorjager moeten op de linie letten dat betekent dat ze zoveel mogelijk op dezelfde lijn lopen.

  4. Ieder krijgt een nummer. Pas na een commando mag de hond de dummy halen die opgegooid is.

 

Moeilijke opdracht voor een aantal honden en voorjagers.

Nadat de drift een aantal keren herhaald is geworden is iedereen wel toe aan koffie.

De jonge honden liggen vast moeten zich leren beheersen.

Dustin zit vast onder een appelboom en leeft zijn frustratie uit op de gevallen appels.

 

Na de koffie gaan we markeren. Niet met een werper, maar met een Singer Winger. Dit is een apparaat, waarmee dummy’s of eenden omhooggeschoten worden. Het doel is dat de honden de dummy of de eend met de ogen volgen en daardoor de valplek markeren zodat ze kunnen apporteren.

Na de pauze gaat Joop met de groep het bos in om alsnog een sleepspoor uit te zetten.

Slepen kost tijd en energie want elke keer wordt een sleepspoor opnieuw getrokken. Dit om alle honden dezelfde kans te geven.

De jonge honden gaan leren hoe te slepen. Op korte afstand wordt een sleepspoor met een konijn getrokken. Op het einde ligt een dummy die tussen de konijnen heeft gelegen en daardoor de geur heeft opgenomen. 

Het doel is de hond te leren slepen en ze te leren dat je op het einde van de sleep iets mee moet nemen.

In het begin ging dit moeizaam. De honden lopen aan een lange lijn en worden vriendelijk gedwongen om hun neus aan de grond te zetten. Toen ze begrepen wat slepen inhield werd er een sleep getrokken met een haak naar rechts.

Mooi om te zien dat ze heel snel doorhadden dat op het einde van de rechte sleep er geen geur maar was. Als heel snel zochten ze de geur en liepen een prachtige haak naar rechts om de geur daar weer op te pakken.

 

De afgelopen dagen zijn succesvol verlopen naar ieders tevredenheid. Met wat haken en ogen is het ons toch gelukt om een workshop te geven die voor zowel voorjagers als honden een uitdaging is geweest.

 

De volgende morgen vertrok iedereen weer naar huis nog nagenietend van twee intensieve, maar leerzame dagen.

 

Wij, beginnen nu weer aan de voorbereiding van de workshop 2021 die in april weer plaats vindt.

Een workshop toegankelijk voor honden die de basis elementaire gehoorzaamheid goed beheersen en die graag apporteren.

De datum wordt op de website gepubliceerd evenals het inschrijvingsformulier.

©2020 TARO jachthondenschool