Trainen op maat


Trainen op maat wil zeggen dat training niet voor iedere hond hetzelfde hoeft te zijn.

Ter verduidelijking het volgende verhaal.


Dustin is mijn reu van acht maanden. Het nest bestond uit 6 honden. Drie reuen en drie teven. Vier honden worden in dezelfde groep getraind en krijgen dus dezelfde stof aangeboden. Drie van de vier honden hebben een ervaren trainer. Dat betekent dat zij al eerder een hond getraind hebben. Voor de vierde eigenaar is het haar eerste hond.


Wat deze zes honden met elkaar gemeen hebben is hun wil om te werken. Ze kunnen snel schakelen en ze zijn heel krachtig. Er is wel een duidelijk verschil tussen de honden onderling als het gaat om concentratie. Tijdens de puppytraining hebben 5 honden met elkaar getraind. De zesde hond woont te ver weg om deel uit te maken van deze puppytraining.

Tijdens de puppytraining bleek Dustin heel snel afgeleid te zijn. Hij vond het werken met de anderen heel erg spannend. Hierdoor was hij niet in staat om zich te concentreren op de lesstof.

Het gevolg was dat ik hem voortdurend moest corrigeren. Corrigeren is prima, teveel corrigeren wordt voor beide partijen niet als prettig ervaren.

Ik heb daarom besloten hem uit de trainingsgroep te halen en individueel op maat te trainen.


Het pakket aan kennis en vaardigheden blijft hetzelfde, maar ik zoek tijdens de wandeling een moment uit waarin hij door middel van zijn lichaamstaal laat zien, in staat te zijn stof op te nemen en uit te voeren.

In het begin was het zoeken naar dat moment. Ik moest eerst zijn lichaamstaal herkennen.


Dustin is een dolle dries. Verkent snel zijn omgeving. Is nieuwsgierig naar alle geurtjes die hij tegen komt. Rent heen en weer. Dit is zijn manier om zijn spanning te ventileren.

Meestal is na 15 minuten het moment aangebroken dat ik met zijn training kan beginnen.

Dustin is geconditioneerd op de E-Band waardoor het komen en gaan zitten voor hem onvoorwaardelijk zijn.

In het begin ging zijn voorkeur uit naar stokken Hiervoor is de bumper in de plaats gekomen. Stokken zijn altijd verboden.

Hij vindt de bumper geweldig.

Omdat de adrenaline bij hem hoog is laat ik hem eerst apporteren uit en over water. Hierdoor raakt hij wat vermoeid. Dan is hij ook iets rustiger.


Apporteren is een must. Jij apporteert als ik dat zeg, is mijn boodschap.

Apporteren is natuurlijk een spel maar is niet vrijblijvend. Ik vind het belangrijk dat hij de eerste fase, het apporteren, goed onder controle heeft. Pas dan ga ik door naar de volgende fase, het vast houden van de bumper. Fase drie het afgeven in een modelapport wordt geoefend als de eerste twee fase tot in de kleinste details worden beheerst.

Deze fases oefen ik ook tijdens een korte ronde later op de dag.

Hij gaat nu makkelijk te water, zwemt netjes terug en houdt de bumper stevig vast. Het afgeven in een modelapport hoeft nog niet. Die druk is net is te groot.

Omdat ik het plezier in het apporteren belangrijker vind, laat ik het nog even voor wat het is.


Na het waterwerk kijk ik of hij in staat is zich te concentreren op een nieuwe uitdaging.

De ene dag gaat dat beter dan de andere dag. Lukt het niet dan vervolg ik mijn wandeling en laat hem lekker jong zijn.

Ik train elke dag. De bumper gaat tijdens de wandelingen altijd mee. Op weg naar de plaats waar hij los mag lopen moet hij de bumper vasthouden, want de wandeling is de perfecte gelegenheid om het commando "vast" te leren.

Ook tijdens een korte wandeling kijk ik in hoeverre het zin heeft om hem iets aan te leren. Soms laat zijn lichaamstaal zien, nee baas vandaag niet. Dan is het gewoon wandelen.

Het volgen aan de voet is wel standaard bij elke wandeling. Volgen tot in de kleinste details. Trekken is nooit aan de orde.


Door dit gedrag standaard te eisen leert hij elementen onderweg te negeren.

Ik waak ervoor dat de druk op Dustin niet te hoog oploopt. Hij moet vrolijk blijven. Als ik merk dat de concentratie ontbreekt wordt er niet getraind.

Af en toe traint hij met zijn nestgenoot Balou.

In het begin verliep deze training weer hectisch, maar dat duurde maar even.

De uitdaging die hij aangeboden krijgt is nu belangrijker voor hem.


Op dit moment kan hij zich in een groep goed concentreren. De honden om hem heen zijn minder interessant, de oefeningen des te meer.

Alle nieuwe onderdelen train ik eerst individueel. Hij krijgt alle tijd die hij nodig heeft om het goed uit te voeren. Als hij laat zien dat hij zeker van zich zelf is en dat hij weet wat hij moet doen, mag hij de groep weer in om te laten zien wat hij geleerd heeft.


Het voordeel van deze aanpak is dat hij, op zijn tempo, alle vaardigheden krijgt aangeleerd. Hierdoor is hij een vrolijke ondernemende hond gebleven.

Hij beleeft plezier in de training, maar krijgt ook alle kans om nog even jong te blijven.




©2020 TARO jachthondenschool