Puppy's van Ezra (dagboek)

Bijgewerkt: mrt 31



Ezra, mijn blonde labrador teef is gedekt op 28 november 2019. Als alles goed gaat wordt dit het tweede nest van Ezra


De reu is, James van de Waterlandspolder. James is een mooie passievolle zwarte labrador, die in 2017 winnaar werd van de Nimrod.


De loopsheid van Ezra lied wel even op zich wachten maar half november krijgt Nolan, onze Ierse Setter reu eindelijk interesse voor Ezra.

Hij vindt het allemaal erg spannend terwijl Ezra er nog even niets van moet weten.

Elke keer weer laat hij zijn charmes los op haar maar moet dit toch bekopen met een afstraffing.


Ik heb voor de zekerheid wel het progesteron laten meten maar deze was nog erg laag.

De stijging zette erg langzaam door maar bij de vorige dekking was dit precies hetzelfde.

Toen steeg het progesteron binnen twee dagen van 3 naar 10. Ook dit keer verraste ze mij om te stijgen van 0,3 naar 10.


Tijd voor de reu

Ezra is er klaar voor. Ze is erg onrustig.

Iedere hond heeft haar aandacht. Zo ook James met het gevolg dat de dekking binnen

no time plaatsvond. Toch hebben de eigenaar en wij besloten dat wij haar nog een keer laten dekken en dat is ook gebeurd. Wederom met succes.


Nu is het afwachten of ze drachtig is


14 dagen

We zijn nu 14 dagen verder. Ik heb goede hoop maar ja de vader is de wens van de gedachte.


Week 4

Het is nu 4 weken geleden dat Ezra gedekt is. Haar buik is aardig rond. Het kan haast niet anders dan dat zij drachtig is.


Week 5 en 6

Week 5 en 6 verlopen redelijk rustig. Ezra heeft door haar omvang wel wat beperkingen.

Het liggen is voor haar minder makkelijk en ze heeft het een beetje benauwd.


Week 7

Ezra is nu 7 weken drachtig bevestigt door een Echo. Als ik haar moet omschrijven dan is ze, dik en rond en erg onrustig. Ik hoop dat ze de 59 dagen volmaakt.

Normaal verblijft Ezra in de kennel. In de winter in binnenkennel en in de zomer in de buitenkennel. Ze verblijft nu in de huiskamer. Voor haar is dat wennen.


We hebben de werpkist opgebouwd en alles is aanwezig om de puppy’s te verwelkomen. Het varieert van slijmzuiger tot celstof onderlegger.

Ieder hondje krijgt zijn of haar eigen gastendoekje die ze ook weer mee mogen nemen naar de nieuwe eigenaar. In de werpkist komen vlies dekentjes te liggen.

Boven de puppy’s hangt een warmte lamp en de puppy’s liggen op warmteplaten.

Mijn agenda wordt steeds leger. Alle tijd voor de nieuwe hondjes.


Voor de stamboom van de honden heb ik 10 namen gekozen die natuurlijk nog even geheim blijven. Spannend!!!!!!!!!


Week 8,5

Deze week is de zwangerschap van Ezra 61 dagen lang. Ze is dik, rond, onrustig en ze eet slecht. Het zijn allemaal voortekenen dat de puppy’s in aantocht zijn.

Alles is in gereedheid gebracht voor de spannende gebeurtenis. Werpkist met warmte lamp om de hondjes warm te houden. Kastje met inhoud zoals thermometer, navelschaartje, slijmzuigertje celstof matten, 10 gastendoekjes om elk hondje droog te wrijven als dat nodig mocht zijn. Deze doekjes liggen altijd in de werpkist en ieder hondje krijgt zo’n doekje mee.


Volgens de dierenarts mogen wij zeker 7 tot 8 puppy’s verwachten. Om de hondjes uit elkaar te houden heb ik puppy bandjes gekocht.


Ook ik moet even inboeten. Ik slaap op de bank en Ezra ligt op de grond naast mij. Het wachten is op de puppy’s.


Maandag 27 januari 2020

07.00 uur Ezra is hevig aan het hijgen. Zij probeert overal nesten te maken.

Vaak met haar naar buiten biedt geen uitkomst. Ze is nerveus en zelfs buiten hijgt ze.


12.00 uur bel ik de dierenarts. Meer voor mijn eigen geruststelling. Volgens de dierenarts kan ze dat hijgen wel 24 uur volhouden. Dat belooft wat.


20.00 uur Ezra heeft de hele dag niet geslapen. Volgens mij moet ze uitgeput zijn.

Ze wil niets eten en drinkt nauwelijks. Je kunt zien dat de geboorte van de hondjes niet

lang meer op zich laat wachten.


03.00 uur Ezra is gaan liggen. Heel af en toe loopt ze een rondje maar gaat dan toch weer liggen. Ineens is er een zakje zichtbaar. Geen pup maar iets wat donker is. Ze perst het er wel uit maar het is niets en dus gooi ik het weg.


05.00 uur Een vruchtwater zakje wordt zichtbaar. Ezra heeft heel veel moeite om dat zakje eruit te persen. Het vruchtwater ziet er goed uit. Toch duurt het ruim een uur voordat het vruchtwater zakje op de grond beland.

Het wachten is nu op de eerste pup. Die moet binnen anderhalf uur geboren zijn.


6.30 uur Na anderhalf uur is er nog geen pup te te zien. Ezra heeft wel persweeën maar daar blijft het bij. Ik besluit de dierenarts te bellen. Haar eerste nest ging anders. Die puppy's werden vrij snel na elkaar geboren.


7.30 uur Wij zijn bij de dierenarts en na kort onderzoek is besloten om de hondjes te halen met een keizersnee. Jammer maar Ezra is uitgeput en er komt geen verbetering in haar toestand.


8.00 uur Daar zijn ze dan eindelijk Twee hondjes hebben dit niet overleefd. Ze zaten klem in het geboortekanaal en waren daar al overleden. Zes prachtige hondjes kwamen op deze aardbol en gaan een fijn leven tegemoet. Daar ga ik tenminste vanuit.



Mogen wij ons even voorstellen.


  1. Dustin,

  2. Sam,

  3. Levi,

  4. Zara,

  5. Jara en

  6. Ayla


Dinsdag 12 februari

De hondjes zijn nu 14 dagen oud. Ze groeien als kool. Ze blaffen en hebben de oogjes open. Moeizaam proberen ze in de werpkist te lopen.

Tijdens de schoonmaakbeurt van de werpkist heb ik de hondjes vanaf dag twee in twee kistjes liggen.

Eerst met zes nu met drie en vaak ook alleen. De reuen en 1 teef klimmen al uit de kistjes en laten zich op de grond glijden om vervolgens de omgeving te verkennen.


Ezra houdt alles nauwlettend in de gaten.


In de werpkist ligt al een trainingmatje. Hierop spuit ik spray. Ze ruiken de spray en tzt zullen ze hierop plassen en poepen. Je kan niet vroeg genoeg beginnen met begrenzen.



Week twee

De hondjes zijn nu twee weken jong. Het gaat snel en van die kleine hondjes die leken op hamstertjes is niet veel meer over. De oogjes gaan open en de oortjes bewegen als er geluid is van bijvoorbeeld de radio of de stofzuiger.


Ze wegen nu gemiddeld 1.5kg. Ayla weegt wat minder maar die achterstand die haalt ze wel in. Ze passen haast niet meer in het bakje. De reuen willen er al uit klimmen.

Lagen ze eerst met 6 in het mandje, passen ze er nu nog met drie in.


Week drie

Ezra verlaat regelmatig het nest. Ze is dan bezig met haar eigen ding.

Zes puppen voeren kost heel veel energie en wij laten haar dan ook de hele dag eten. Alles wat ze lekker vindt krijgt ze aangeboden.


Tot nu toe drinken de puppen nog alleen melk bij Ezra maar straks gaan ze langzaam over op brokkenpap. Gemalen puppybrokken met water en molenaars kindermeel.


Week vier

Het worden al echte hondjes. Alle zes zijn ze anders. Sommige zijn brutaal en andere afwachtend. Ze leren veel in deze periode. Ik maak gebruik van de inprentingsfase en biedt ze zoveel mogelijk stof tot nadenken.

  • Je plast op het matje

  • “Stil” betekent weinig of geen geluid

  • “Hier” betekent eten

  • In de bench betekent slapen en stil zijn


Week vijf

De hondjes eten nu vier maaltijden per dag. Ze drinken niet meer bij Ezra.

Voor Ezra hoeft het ook niet meer. De hondjes lijken wel piranhas, ze laten haar niet met rust en hangen aan haar tepels met die scherpe tandjes.


Dus ze ligt vanaf zondag weer in haar eigen kennel. Gaat weer lekker naar het bos en stoeit naar hartelust met haar dochter Zoey en de kleine monsters missen niets. Ze hebben hun speelterrein uitgebreid naar mijn huiskamer. Geen snoer is veilig. Ze rennen van voor naar achter, achter en over elkaar heen.Het zijn echte hondjes geworden.


Deze week worden ze ook gechipt en wordt DNA afgenomen. Dit zou een probleem kunnen worden omdat dat staafje in de bek gaat, ware het niet dat ik al geoefend heb met mijn vinger en tandpasta dus was het geen enkel probleem.


Week zes

Belangrijke week. De dierenarts.

Wij zijn heel benieuwd hoe de hondjes zich houden.

Ze worden helemaal nagekeken en krijgen hun eerste enting waarmee ze voor een deel beschermd zijn tegen hondenziekten.


Het gewicht varieerde tussen 5.9 en 4.9. Flink aan de maat maar volgens de dierenarts waren ze niet te dik. Normaal gesproken worden de pupjes thuis ingeënt maar wij nemen de kans waar om de hondjes voor de eerste keer in de bus te vervoeren.


Zondag gaan ze voor het eerst naar buiten. De nieuwe eigenaren zijn erbij. Ze mogen dan even lopen op de Berendonck.


Deze trip is voor het de hondjes erg spannend. Ze zijn er wel aan toe. Binnenshuis worden ze steeds bewerkelijker en vragen om individuele aandacht. Als fokker kan ik daar niet altijd aan voldoen. Al zou ik dat natuurlijk wel willen.

Ik ga dus ook vanaf maandag om de andere dag met de hondjes naar buiten.

Ze leren zich dan in de auto gedragen en kunnen even naar hartelust rennen, om de rest van de dag weer rustiger te zijn.




Afscheid

De hondjes zitten in hun 8ste week. Het zijn complete hondjes met alle streken vandien.

Hun ontwikkeling vraagt om individuele aandacht. Regelmatig buiten rennen om de energie een beetje kwijt te raken.


Een start maken met het trainen van eenvoudige commando’s als zitten en komen.

Ze zijn veel bezig met het vaststellen van rangorde Vaak gaat het er heel erg hard aan toe. Hierdoor leren ze gedrag aan wat ik eigenlijk niet wil.


Ook mede door de ontwikkelingen mbt het coronavirus hebben wij besloten de overdracht eerder te laten plaatsvinden.


Deze week worden de hondjes opgehaald. Ze gaan gelukkig niet allemaal tegelijk weg. Eerst Joep, de volgende dag Ollie en en Balou en als laatste Sam en Zara.


Nog even in het bad om schoon te vertrekken.

blindelings vertrouwen in mijn fokker.


Dustin

Dustin blijft alleen achter. Alles is weg. Hij en ik hebben last van het empty nest syndroom.


Ik kan slecht slapen en hij eet niet. Hij huilt als een wolf. Dit gedrag laat ik even toe maar grijp daarna ook in. Verkeerd aangeleerd gedrag is moeilijk af te leren. Hij moet wel blijven eten dus zet ik hem even terug op brokkenpap.


Hij slaapt overdag in de bench met de deur dicht. en de doek eroverheen. Elke keer als hij wakker is en hij is stil mag hij eruit en gaan we samen 10 minuutjes op pad. Buiten vergeet hij alles en dolt en rent dat het een lieve lust is.Aan de overkant van de straat moet hij zitten alvorens over te steken. Daarna moet hij het juiste tuinhek zoeken.


Elke dag wordt hij in de bus vervoert. Alleen in de kennel van de bus vindt hij toch een beetje eng. In het bos laten wij Ezra erbij. Zij vindt dit prachtig en stoeit met hem als een echte moeder. Niet kinderachtig maar wel voorzichtig. Ze genieten er beiden zichtbaar van.


Ik had me erg verheugd op de puppycursus waarin ik alle puppy’s terug zou zien maar helaas door de maatregelen mbt het coronavirus gaat deze voorlopig niet door.


©2020 TARO jachthondenschool