Puppy's van Ezra (dagboek)

Bijgewerkt: sep 29



Ezra, mijn blonde Labrador teef, is gedekt op 28 november 2019. Als alles goed gaat wordt dit het tweede nest van Ezra.


De reu is James van de Waterlandspolder. James is een mooie passievolle zwarte Labrador, die in 2017 winnaar werd van de Nimrod.


De loopsheid van Ezra liet wel even op zich wachten, maar half november kreeg Nolan (onze Ierse Setter reu) interesse in Ezra.

Hij vindt het allemaal erg spannend, terwijl Ezra er nog even niets van moet weten.

Elke keer laat hij zijn charmes los op haar, maar moet dit bekopen met een afstraffing.


Voor alle zekerheid heb ik het progesteron laten meten, maar deze was nog erg laag.

De stijging zette erg langzaam door, maar bij de vorige dekking was dit precies hetzelfde.

Toen steeg het progesteron binnen twee dagen van 3 naar 10. Ook dit keer verraste ze mij om te stijgen van 0,3 naar 10.


Tijd voor de reu

Ezra is er klaar voor. Ze is erg onrustig. Iedere hond heeft haar aandacht.

Zo ook James, met als gevolg dat de dekking binnen no-time plaatsvond. Toch hebben de eigenaar en wij besloten om haar een keer extra door James te laten dekken en dat is gebeurd. Wederom met succes.


Nu is het afwachten of ze drachtig is.


14 dagen

We zijn nu 14 dagen verder. Ik heb goede hoop. Maar ja, de vader is de wens van de gedachte.


Week 4

Het is nu 4 weken geleden dat Ezra gedekt is. Haar buik is aardig rond. Het kan haast niet anders dan dat zij drachtig is.


Week 5 en 6

Week 5 en 6 verlopen redelijk rustig. Ezra heeft door haar omvang wel wat beperkingen.

Het liggen is voor haar minder makkelijk en ze heeft het een beetje benauwd.


Week 7

Ezra is nu 7 weken drachtig, bevestigd door een echo. Als ik haar moet omschrijven dan is ze dik, rond en erg onrustig. Ik hoop dat ze de 59 dagen volmaakt.

Normaal verblijft Ezra in de kennel. In de winter in de binnenkennel en in de zomer in de buitenkennel. Ze verblijft nu in de huiskamer. Voor haar is dat wennen.


We hebben de werpkist opgebouwd en alles is aanwezig om de puppy’s te verwelkomen. Het varieert van slijmzuiger tot celstof onderlegger.

Ieder hondje krijgt zijn of haar eigen gastendoekje, die ze mee mogen nemen naar de nieuwe eigenaar. In de werpkist komen vliesdekentjes te liggen.

Boven de puppy’s hangt een warmtelamp en ze liggen op warmteplaten.

Mijn agenda wordt steeds leger. Alle tijd voor de nieuwe hondjes.


Voor de stamboom van de honden heb ik 10 namen gekozen, die natuurlijk nog even geheim blijven. Spannend!!!!!!!!!


Week 8,5

Deze week is de zwangerschap van Ezra 61 dagen lang. Ze is dik, rond, onrustig en ze eet slecht. Het zijn allemaal voortekenen dat de puppy’s in aantocht zijn.

Alles is in gereedheid gebracht voor de spannende gebeurtenis. Werpkist met warmtelamp om de hondjes warm te houden. Kastje met inhoud, zoals thermometer, navelschaartje, slijmzuigertje, celstof matten,10 gastendoekjes om elk hondje droog te wrijven als dat nodig mocht zijn. Deze doekjes liggen altijd in de werpkist en ieder hondje krijgt zo’n doekje mee.


Volgens de dierenarts mogen wij zeker 7 tot 8 puppy’s verwachten. Om de hondjes uit elkaar te houden heb ik puppybandjes gekocht.


Ook ik moet even inboeten. Ik slaap op de bank en Ezra ligt op de grond naast mij. Het wachten is op de puppy’s.


Maandag 27 januari 2020

07.00 uur Ezra is hevig aan het hijgen. Zij probeert overal nesten te maken.

Vaak met haar naar buiten gaan biedt geen uitkomst. Ze is nerveus en zelfs buiten hijgt ze.


12.00 uur bel ik de dierenarts. Meer voor mijn eigen geruststelling. Volgens de dierenarts kan ze dat hijgen wel 24 uur volhouden. Dat belooft wat.


20.00 uur Ezra heeft de hele dag niet geslapen. Volgens mij moet ze uitgeput zijn.

Ze wil niets eten en drinkt nauwelijks. Je kunt zien dat de geboorte van de hondjes niet

lang meer op zich laat wachten.


03.00 uur Ezra is gaan liggen. Heel af en toe loopt ze een rondje, maar gaat dan toch weer liggen. Ineens is er een zakje zichtbaar. Geen pup maar iets wat donker is. Ze perst het er wel uit, maar het is niets en dus gooi ik het weg.


05.00 uur Een vruchtwaterzakje wordt zichtbaar. Ezra heeft heel veel moeite om dat zakje eruit te persen. Het vruchtwater ziet er goed uit. Toch duurt het ruim een uur voordat het vruchtwaterzakje op de grond belandt.

Het wachten is nu op de eerste pup. Die moet binnen anderhalf uur geboren zijn.


6.30 uur Na anderhalf uur is er nog geen pup te te zien. Ezra heeft wel persweeën, maar daar blijft het bij. Ik besluit de dierenarts te bellen. Haar eerste nest ging anders. Die puppy's werden vrij snel na elkaar geboren.


7.30 uur Wij zijn bij de dierenarts en na kort onderzoek is besloten om de hondjes te halen met een keizersnee. Jammer, maar Ezra is uitgeput en er komt geen verbetering in haar toestand.


8.00 uur Daar zijn ze dan eindelijk! Twee hondjes hebben het niet overleefd. Ze zaten klem in het geboortekanaal en waren daar al overleden. Zes prachtige hondjes kwamen op deze aardbol en gaan een fijn leven tegemoet. Daar ga ik tenminste vanuit.



Mogen wij ons even voorstellen.


  1. Dustin,

  2. Sam,

  3. Levi,

  4. Zara,

  5. Jara en

  6. Ayla


Dinsdag 12 februari

De hondjes zijn nu 14 dagen oud. Ze groeien als kool. Ze blaffen en hebben de oogjes open. Moeizaam proberen ze in de werpkist te lopen.

Tijdens de schoonmaakbeurt van de werpkist, heb ik de hondjes vanaf dag twee, in twee kistjes liggen. Eerst met zes, dan met drie maar vaak ook alleen. De reuen en 1 teef klimmen al uit de kistjes en laten zich op de grond glijden, om vervolgens de omgeving te verkennen.


Ezra houdt alles nauwlettend in de gaten.


In de werpkist ligt al een trainingsmatje. Hierop spuit ik spray. Ze ruiken de spray en te zijner tijd zullen ze hierop plassen en poepen. Je kan niet vroeg genoeg beginnen met begrenzen.



Week twee

De hondjes zijn nu twee weken jong. Het gaat snel en van die kleine hondjes, die leken op hamstertjes, is niet veel meer over. De oogjes gaan open en de oortjes bewegen als er geluid is van bijvoorbeeld de radio of de stofzuiger.


Ze wegen nu gemiddeld 1,5 kg. Ayla weegt wat minder, maar die achterstand haalt ze wel in. Ze passen haast niet meer in het bakje. De reuen willen er al uit klimmen.

Lagen ze eerst met 6 in het mandje, passen er nu nog maar drie in.


Week drie

Ezra verlaat regelmatig het nest. Ze is dan bezig met haar eigen ding.

Zes puppen voeren kost heel veel energie en wij laten haar dan ook de hele dag eten. Alles wat ze lekker vindt krijgt ze aangeboden.


Tot nu toe drinken de puppen nog alleen melk bij Ezra, maar straks gaan ze langzaam over op brokkenpap. Gemalen puppybrokken met water en molenaars kindermeel.


Week vier

Het worden al echte hondjes. Alle zes zijn ze anders. Sommige zijn brutaal en andere afwachtend. Ze leren veel in deze periode. Ik maak gebruik van de inprentingsfase en biedt ze zoveel mogelijk stof tot nadenken;

  • je plast op het matje

  • “stil” betekent weinig of geen geluid

  • “hier” betekent eten

  • in de bench betekent slapen en stil zijn.


Week vijf

De hondjes eten nu vier maaltijden per dag. Ze drinken niet meer bij Ezra.

Voor Ezra hoeft het ook niet meer. De hondjes lijken wel piranha's. Ze laten haar niet met rust en hangen aan haar tepels met hun scherpe tandjes.


Dus ligt ze vanaf zondag weer in haar eigen kennel. Gaat weer lekker mee naar het bos en stoeit naar hartenlust met haar dochter Zoey. De kleine monsters missen niks. Ze hebben hun speelterrein uitgebreid naar mijn huiskamer. Geen snoer is veilig. Ze rennen van voor naar achter en over elkaar heen. Het zijn echte hondjes geworden.


Deze week worden ze ook gechipt en wordt DNA afgenomen. Dit zou een probleem kunnen worden, omdat dat staafje in de bek gaat. Ware het niet, dat ik al geoefend heb met mijn vinger en tandpasta en was het geen enkel probleem.


Week zes

Belangrijke week, de dierenarts.

Wij zijn heel benieuwd hoe de hondjes zich gedragen.

Ze worden helemaal nagekeken en krijgen hun eerste inenting, waarmee ze voor een deel beschermd zijn tegen hondenziekten.


Het gewicht varieerde tussen de 4,9 en 5,9 kg. Flink aan de maat, maar volgens de dierenarts niet te dik. Normaal gesproken worden de pupjes thuis ingeënt. Maar wij nemen de kans waar om de hondjes voor de eerste keer in de bus te vervoeren.


Zondag gaan ze voor het eerst naar buiten. De nieuwe eigenaren zijn erbij. Ze mogen dan even lopen op de Berendonck.


Deze trip is voor de hondjes erg spannend. Ze zijn er wel aan toe. Binnenshuis worden ze steeds bewerkelijker en vragen om individuele aandacht. Als fokker kan ik daar niet altijd aan voldoen. Al zou ik dat natuurlijk wel willen.

Ik ga dus ook vanaf maandag om de andere dag met de hondjes naar buiten.

Ze leren zich dan in de auto te gedragen en kunnen even naar hartenlust rennen. Om de rest van de dag weer rustiger te zijn.




Afscheid

De puppy's zitten in hun 8ste week. Het zijn complete hondjes met alle streken van dien.

Hun ontwikkeling vraagt om individuele aandacht. Regelmatig buiten rennen om de energie een beetje kwijt te raken.


Een start maken met het trainen van eenvoudige commando’s als zitten en komen.

Ze zijn veel bezig met het vaststellen van rangorde. Vaak gaat het er heel erg hard aan toe. Hierdoor leren ze gedrag aan wat ik eigenlijk niet wil.


Ook mede gezien door de ontwikkelingen met betrekking tot het coronavirus, hebben wij besloten de overdracht eerder te laten plaatsvinden.


Deze week worden de hondjes opgehaald. Ze gaan gelukkig niet allemaal tegelijk weg. Eerst Joep, de volgende dag Ollie en Balou en als laatste Sam en Zara.


Nog even in het bad om schoon te vertrekken.

Blindelings vertrouwen in mijn fokker.


Dustin

Dustin blijft alleen achter. Alles is weg. Hij en ik hebben last van het empty nest syndroom.


Ik kan slecht slapen en hij eet niet. Hij huilt als een wolf. Dit gedrag laat ik even toe, maar grijp daarna ook in. Verkeerd aangeleerd gedrag is moeilijk af te leren. Hij moet wel blijven eten dus zet ik hem even terug op brokkenpap.


Hij slaapt overdag in de bench met de deur dicht en de doek eroverheen. Elke keer als hij wakker is en stil, mag hij eruit en gaan we samen 10 minuutjes op pad. Buiten vergeet hij alles en dolt en rent dat het een lieve lust is. Aan de overkant van de straat moet hij zitten alvorens over te steken. Daarna moet hij het juiste tuinhek zoeken.


Elke dag wordt hij in de bus vervoerd. Alleen in de kennel van de bus vindt hij toch een beetje eng. In het bos laten wij Ezra erbij. Zij vindt dit prachtig en stoeit met hem als een echte moeder. Niet kinderachtig maar wel voorzichtig. Ze genieten er beiden zichtbaar van.


©2020 TARO jachthondenschool