Onze mooie Setter Nolan

Bijgewerkt op: okt 17


Je hebt vannacht niet thuis geslapen. Dit is nog nooit gebeurd. Jij voelt je op je gemak in je eigen kennel. In je eigen roedel waarvan jij denkt dat je de alfa bent. Leggen wij je even ergens anders neer om bijvoorbeeld jouw kennel schoon te maken lijk je op een getergde leeuw. Nerveus loop je van links naar rechts tot wij je weer naar je eigen stekje sturen. Je slaakt dan nog net geen zucht van verlichting. Dat ben jij.


Een hond die je niet uit zijn eigen ritme moet halen. Gek op mens en jouw teven, maar gevaarlijk voor iedere reu die in jouw buurt komt. Jouw teven zijn jou heilig daar komt geen reu bij in de buurt. Zou iemand het toch proberen ga jij een stevig gevecht niet uit de weg. Jaren hebben wij geprobeerd dit reuengedrag te keren. Helaas het lukte niet. Toch waren de gevechten met andere reuen zeldzaam. De reden is jouw luisterend vermogen. Deze is fantastisch. Menig hond kan daar een voorbeeld aan nemen. We fluiten 1 keer en je keert onmiddellijk terug en laat alles voor wat het is.


Sinds kort hebben wij een tweede reu in het roedel. Dustin een jonge reu van nog geen twee jaar. Een jonge hond van een van jouw teven Ezra. Ezra is de alfa teef jouw soulmate. Jij hebt heilig ontzag voor haar leiderskwaliteiten. Zij is de baas, zij bepaalt en jij legt je daarbij neer. Je leeft met drie teven en je voelt je daarbij prima. De nieuwe reu wordt getolereerd.

Jagen zit niet echt in jouw bloed. Je kon apporteren en een apport opzoeken, maar deze sport is nooit echt jouw ding geweest. Zwemmen wat je als echte jachthond moet kunnen is niet echt jouw favoriete bezigheid. Je kan goed zwemmen, maar je loopt liever op land. Zelfs tijdens onze zomervakantie, als de temperatuur gestegen was naar ruim 40 graden konden de teven jou niet verleiden tot een frisse duik in het water.

Af en toe sprong je na lang aarzelen het water in omdat je een apport op moest halen, maar je wist je geen raad om er weer snel uit te komen.


Een boef, maar ons ventje met gebruiks- aanwijzing, altijd vrolijk en zelden ziek. Je genoot van de wandelingen waarbij jij altijd het voortouw nam. Je rende dan minstens 100 meter ver, maar jij kwam ook weer terug als wij niet meer duidelijk in beeld waren. Op open velden bestond er niets mooiers dan jij, een prachtige hond met wapperende manen. Daar ben ik verliefd op geworden.


De laatste weken maakte je een vermoeide indruk. Wij dachten dat het bij jouw leeftijd hoorde. Je wordt in januari 11 jaar.

Helaas, gisteren hebben we je bij de dierenarts afgegeven. Je bent ernstig ziek. Je nieren laten het afweten. Vannacht heb je aan het infuus gelegen en vandaag gaat de dierenarts onderzoeken wat er met jou aan de hand is.


Onze prachtige Ierse setter Nolan. Door de fokker werd je Modesto genoemd naar een bekende schilder. Wij vonden jou al gelijk niet lijken op een schilder dus noemden wij jou Nolan.


Op shows blonk je uit. Iedereen vond jou een prachtige reu en dat was je ook. Even hebben we overwogen je stamvader te maken van ongetwijfeld prachtige puppy’s. Toch hebben we daar niet voor gekozen. Te veel eigenaardigheden maakten jou tot een hond met gebruiksaanwijzing. Voor ons was je ondanks deze eigenaardigheden onze setter. Eigenwijs, slim, maar o zo lief voor mensen.

Onlangs noemde iemand jou een mensenhond. Dat ben je ook.

Knokken Nolan want voor ons is jouw tijd nog niet gekomen. Wij willen je nog een tijdje in ons roedel hebben. Wij kunnen jou nog niet missen. Al onze honden achter de regenboog moeten nog maar even op jou wachten.


Dinsdag

We hebben je vandaag naar huis gehaald. Je bent nog maar een schaduw van de hond die je bent geweest. Je ogen zijn uitdrukkingsloos. Heel af en toe kijk je me aan of je wilt zeggen: "Zie je het niet dat het genoeg is, of wil je het niet zien? Ik ben zo moe baas, ik heb er genoeg van en ik ben klaar voor het afscheid. Kom op en neem het besluit.".


Jij bent er klaar voor maar wij nog niet. De hoop dat je thuis wel opknapt, verdwijnt als we je uitgeput van een korte wandeling thuis zien komen. Het besef komt dat je niet opknapt, dat we je voor ons, in leven willen houden omdat wij je niet willen laten gaan.

Dit afscheid nemen is zo onverwachts en zo verdrietig. We hopen dat je vannacht inslaapt zodat wij de beslissing niet hoeven te nemen.


Woensdag

Je bent er nog maar daar is ook alles mee gezegd. Het is genoeg,

We laten je vanavond gaan.

Het is zover, onze dierenarts helpt je inslapen.

Samen laten we elkaar los.

Jij gaat naar je vrienden achter de regenboog en wij blijven achter met prachtige herinneringen...



Nolan, Bedankt voor alle jaren waarin wij mochten genieten van jouw aanwezigheid in ons roedel. Wij zullen jouw beeld op onze wandelingen missen. Je enthousiasme als we je uit de kennel haalden. Jouw blaffen als we in de buurt van de uitlaat kwamen. Je tevreden kop na de wandeling. Kortom, we missen je. Wacht op ons achter de regenboog, samen met Mardas, Ghost, Igor, Hind en Ivy.

Je vrienden uit een lang verleden. Met hun ga jij verder. Bezoek ons in onze dromen zodat wij af en toe nog van je mogen genieten.