Onbeschreven regels

Bijgewerkt op: jan 19


Herkent u deze situatie?


U loopt met uw hond op een recreatiepark opengesteld voor honden. Uw hond, 7 maanden jong, moet nog veel leren. Vandaag moet hij leren dat hij niet zomaar naar iedere hond toe mag lopen, maar eerst op toestemming van u moet wachten.


Op het park is genoeg afleiding in alle soorten en maten. Een flinke uitdaging voor uw hond. Natuurlijk wil uw hond heel graag spelen, maar eerst moet er gewerkt worden. Hij vindt het moeilijk, maar hij begrijpt het woord nee. Nee, betekent

nu even niet dus stoppen met wat je van plan bent.


Als een hond naar hem toe komt moet hij gaan zitten en blijven zitten. Hij mag niet blaffen en ook niet trekken aan de riem. Hij snapt het wel. Spelen is nu even niet aan de orde. De eigenaar van de hond die nadert snapt het waarschijnlijk niet. De hond loopt los, alle spieren gespannen, staart omhoog en de strakke blik spreekt voor zich.

Om uw hond niet in verleiding te brengen vraagt u vriendelijk: "Wilt u de hond even bij u roepen ik ben mijn hond aan het trainen". Het antwoord van de eigenaar laat niets te wensen over. "Hoezo? Hij wil alleen maar spelen. Laat dat beest spelen".

Op dat moment snuffelt de hond aan uw hond en uw leermoment is voorbij. Uw hond heft het commando op. U roept uw hond tot de orde en vervolgt uw weg. De eigenaar roept nog net: "Idioot, het is maar een hond en die moet spelen".

Uitleg geven heeft geen zin gezien het ontbreken van het luistervermogen bij zijn hond dus, u vervolgt uw weg.


Iedereen zou de regels ik acht moeten nemen. Als een hond is aangelijnd roept u uw hond terug. Die hond loopt niet voor niets aan een lijn. Nu loopt dit goed af, maar het kan ook anders.


Friso

Ik werk met honden die een geschiedenis hebben. Zo ook Friso. Friso is een hond uit het buitenland en is daar opgeleid tot vechthond. Ieder hond is een uitdaging voor hem. Als Friso vecht is zijn doel winnen want daar is hij voor opgeleid.


Eigenlijk is Friso geen vechthond. De littekens op zijn lijf bewijzen het. Diepe slecht verzorgde wonden. Hij is nadat hij de strijd weer eens verloren had op weg gestuurd naar Nederland. Aan verliezers verdienen ze niets, dus, weg met die hond.

Een gezin uit Nederland wilde nadat ze het trieste verhaal hadden gehoord Friso wel adopteren. Friso kwam in training om te leren dat vechten niet nodig is.

Dat er regels zijn die je als hond uit moet voeren en dat je als hond dan prachtig leven hebt.


Friso werd op een E-band geconditioneerd en leerde de regels van het spel dat gehoorzaamheid heet. Komen als je geroepen wordt, zitten en blijven zitten en aandacht voor de trainer. Friso mag niet zomaar op een andere hond aflopen. Hij weet nog niet wat spelen is. Dat is een beperking die waarschijnlijk nooit helemaal zal verdwijnen. Hij speelt met mij en daar beleven wij beiden veel plezier aan.


Friso loopt op het recreatieterrein aan een korte en soms aan een lange lijn.

Hij heeft een hesje aan waarop staat: "ik ben in opleiding".

Voorbeeld van een dergelijk hesje


Er naderen twee honden, Friso moet gaan zitten en mag niet reageren op de honden. Je raadt het al. Beide honden lopen los en komen op Friso af. Ik vraag aan de eigenaresse of zij haar honden bij zich wil roepen.

Het antwoord luidt: “Ik zou niet weten waarom”. Ik probeer de situatie uit te leggen maar halsstarrig blijft ze bij haar visie dat haar honden moeten leren welke honden vriendelijk zijn en welke niet. Het waren volwassen honden dus ze hadden al moeten weten wat wel en niet kan.

Dat de kans op letsel in deze situatie voor de honden gevaarlijk is, daar had ze geen boodschap aan. Dat zij de mentor van haar honden is en dat ik haar op het gevaar had gewezen was eveneens niet interessant genoeg om haar honden terug te roepen.


Inmiddels waren de honden Friso genaderd op een voor Friso onacceptabele afstand.

"Uw honden lopen gevaar!", probeerde ik nogmaals. Helaas tegen dovemansoren gezegd. De situatie was niet eerlijk. Friso aan de lijn met twee blaffende honden die hem insloten. Er bleef maar een ding over, de lange lijn laten vieren waardoor Friso meer ruimte kreeg. Hem los laten zou wel eens het einde voor een van de honden kunnen beteken.

De ruimte die hij kreeg benutte hij door een van de twee honden op zijn manier tot de orde te roepen. Hij greep een hond bij de achterpoot. Nog voor hij kon schudden gaf ik het commando, los. Hij liet los waarna de hond strompelend naar zijn baas terug liep.


Op de opmerking: "Dit ga je betalen" heb ik niet gereageerd. Natuurlijk betaal ik niets, zeker niet na mijn waarschuwing en het vriendelijke verzoek om de hond terug te roepen. Met als bewijs een filmpje, opgenomen met mijn telefoon.


Wat voor baas ben je als je na een duidelijke uitleg je hond blootstelt aan dit gevaar. Het geluk was dat Friso bij mij al zoveel geleerd heeft dat loslaten onvoorwaardelijk werd uitgevoerd. Voor een hond bestaat niets erger dan een baas die geen baas is. De baas is de mentor en moet weten wanneer hij of zij een hond moet beschermen. Pas dan ben je als hond veilig.


Maker eerste foto: Alex Potemkin | Bronvermelding: Getty Images