Mijn jachthond blijft een jachthond

Bijgewerkt: 26 okt 2020


Waar zijn we mee bezig?

Onze mooie sport die wij samen met onze honden bedrijven is een circus geworden.

Verplicht opgevoerde circusnummers en hiervoor kun je dan een diploma behalen.

We werken niet meer met eenden, maar met foameenden. Wij apporteren niet meer een konijn, maar een dummy.


Nog even en dan is ook de gans, de haas en het konijn een gepasseerd station en werken we alleen nog met kraaien, omdat niemand zich daar waarschijnlijk aan stoort.

Natuurlijk is het niet nodig om 80 eenden op een jachthondenproef te gebruiken. Ik denk dat iedereen het daar wel mee eens is, maar de eend vervangen door een foameend en markeren met een kraai, die je vaak na een keer weg kunt gooien, gaat mij te ver.


Waarom zijn wij nu zo gevoelig voor al het commentaar op onze sport en wie leveren dat commentaar. Waarom wordt onze prachtige jachtsport uitgehold.

Wij verbergen ons wild als we in het bos trainen. Wij krijgen de onfatsoenlijkste scheldwoorden naar ons hoofd geslingerd. Door wie? Door diegenen, die met kerstmis alle soorten wild op het menu willen zien. Variërend van ree tot slang en zelfs krokodillenvlees.


Diegenen, die voor in de rij staan om hun portie hertenvlees in de vriezer te stoppen, nadat ze commentaar geleverd hebben op het afschieten van edelherten.

Wij, halen de eend uit het programma en laten prachtige jachthonden een foameend apporteren.


In het reglement staat als doelstelling o.a.

“Het uiteindelijke doel van de jachtproeven is de bevordering van de weidelijkheid ter jacht door stimulering van het gebruik goed afgerichte honden in handen van voorjagers, die hondenwerk verstaan en waarderen”


Moeten we dan het wild uit onze sport verbannen? Zodat op de jacht honden meedoen die gewend zijn aan een foameend en de echte eend niet meer herkennen, laat staan meenemen.


©2021 TARO jachthondenschool