Bericht voor Ivy

Bijgewerkt: sep 29

Ik heb je net gewassen. Je bent incontinent van urine en ontlasting. Je plakte aan alle kanten. Wij vinden het vreselijk voor jou. Elke dag lig je op ons te wachten voor je dagelijkse wandeling. Je hebt je dan al ontlast en ligt in je eigen urine.

Wij proberen het voor te zijn, maar dat is haast niet haalbaar.


Jouw lichamelijke achteruitgang begon twee jaar geleden in Frankrijk. Daar ontdekte de dierenarts dat je suiker had. Via een injectie krijg je al twee jaar lang insuline. Je reageert prima op de insuline.


De afgelopen twee jaar doe je alles op je eigen manier. Jouw luisterend vermogen is wat minder, maar dat hoeft van ons ook niet meer. Je bent 14 jaar en hebt jarenlang prima geluisterd. We hebben samen veel gewerkt. Je bent regelmatig mee geweest op jacht, waar je enthousiast al het wild binnenbracht. Omdat je blond bent markeerde jij vanuit een jachthut voor honden.

Je gaf ons twee prachtige puppy’s. Jouw dochter Ezra gaf ons, dank zij jou, een nest met 8 hondjes en onlangs een nest met 6 hondjes. Dankzij jou zijn wij eigenaren van drie generaties

Niemand heeft jou ooit als vervelend ervaren. Iedereen vindt jou lief en dat ben je ook.

De liefste hond uit onze roedel.

Je hebt nooit ruzie met andere honden. Als honden vervelend zijn, draai jij je om en vertrekt de andere kant op. Je bent een prima teef die puppy’s van anderen tijdens de puppytraining opvoedt. Je begrenst de jonge hondjes op een manier die jou eigen is.

Niemand is zo geduldig als jij.

Elke dag ga je mee naar het bos, waar je alles verkent op je eigen tempo.

Gaandeweg kreeg je problemen bij het springen in de bus. Voor ons geen probleem. Eerst kwam de loopplank in beeld en later tilden wij jou in de bus.

Dan op een dag, voelen wij bij het tillen een hele grote bult onder jouw buik. Naast die bult voelen wij nog een bult.

We hebben natuurlijk onmiddellijk de dierenarts gebeld. Haar advies was de verdikkingen weghalen, liefst zo snel mogelijk. Wij vinden het prima. Diep in ons hart waren wij blij dat het niet iets was, waar niets meer aan gedaan kon worden.


Dan komt het telefoontje. Opereren is niet meer mogelijk. Uitzaaiingen in je buik.

Wat beslis je dan als eigenaren. Je hebt volgens ons geen pijn. Je doet je ding.

Je geniet van de wandelingen, je eetlust is prima, maar is dat wel zo. Heb je echt geen pijn.

Is dit niet wat wij willen zien. Sluiten wij onze ogen voor de werkelijkheid, omdat wij je niet willen en kunnen missen. Geen afscheid van jou kunnen nemen. Je bent al 14 jaar een belangrijk onderdeel van ons leven. Ivy, onze barones uit Wassenaar, zo noemen wij jou altijd. In Wassenaar ben je geboren. Daar hebben wij jou opgehaald als klein hondje van 8 weken.

In ons hart gesloten en dat nu al 14 jaar. Nu ineens moeten wij het tijdstip bepalen waarin wij afscheid van elkaar moeten nemen. Jij uit ons leven verdwijnt.

Onmogelijk, haast niet te doen. Elke dag zoeken wij bevestiging dat het nog niet zover is. Dat het nog niet hoeft. Dat je het eigenlijk best goed doet.

Wij willen dat jij ons kunt zeggen wanneer jij het genoeg vindt. Dat jij ons een teken geeft, dat je er klaar voor bent om naar de regenboog te vertrekken. Waar Igor, Mardas, Hind en Ghost op je wachten.

Dat zou het verdriet niet minder maken maar de keuze makkelijker.

Helaas, dat is niet zo. Dus gaan wij nog even door met hopen dat het nog niet hoeft en dat we jou nog even bij ons mogen houden.


©2020 TARO jachthondenschool