Agressie of onzekerheid

Bijgewerkt: jul 20

Laat ik beginnen met dat er naar mijn mening, maar weinig echte agressieve honden zijn. Toch komen vervelende gebeurtenissen met honden met de regelmaat van de klok voor. Het varieert van bijt incidenten van honden onderling, maar ook bijt incidenten waar kinderen en volwassenen bij betrokken zijn.


Vooropgesteld dat één bijt incident al te veel is, vind ik dat het “agressieve” gedrag van honden terug te leiden is naar de oorsprong van het gedrag. Waardoor is het ontstaan? Over het algemeen wordt een hond niet onzeker geboren. Dit gedrag wordt gevormd door de omstandigheden waarin hij opgevoed wordt. Het is een hond en hij reageert als een hond. Hij geeft signalen af die te maken hebben met zijn gemoedsrust.

Soms zijn het signalen die een kalmerende uitwerking teweeg zouden moet brengen, of waarschuwingen, waarmee hij grenzen aangeeft. Dan moeten deze signalen wel gelezen worden.


Hij gebruikt zijn oren, zijn staart, zijn ogen maar ook zijn houding en niet te vergeten zijn stembanden, om die signalen door te geven. Om een hond te kunnen lezen is kennis nodig. Kennis die mensen kunnen opdoen uit boeken die de taal van een hond beschrijven.

Honden moeten de kans krijgen elkaar te leren lezen en mensen moeten leren de hond te lezen.


Het heeft alles te maken met de vaardigheid om te communiceren.

In dit artikel wil ik het hebben over de aanpak en opvoeding van honden want daar ligt de oorzaak van veel agressief gedrag. Daarbij zet ik de kanttekening dat als een hond een keer agressief reageert, hij geen agressieve hond hoeft te zijn.

Laat ik beginnen dat het vaak niet aan de hond ligt maar aan de mens. Het is de taak van de eigenaar om de hond op te voeden.


Net als kinderen moet een hond zich kunnen ontwikkelen.

Mensen hebben over het algemeen veel geduld met het gedrag van pubers. Pubers die hun eigen normen en waarden ontdekken. Toch gaat de basis opvoeding die de ouders geven daaraan vooraf.

De basis hebben ouders hun geleerd waardoor ze de kans krijgen te kiezen.

Waarom krijgt die hond die basis dan niet?

Op een manier die past bij een dier, past bij een hond.


Er zijn genoeg mensen die een hond nemen en deze helemaal niet opvoeden. Je kunt het vergelijken met anti- autoritaire opvoeding van vroeger.

Uit onderzoek bleek toen dat kinderen die volgens deze methode werden opgevoed toch naar een “leider” zochten.

Hele kleine kinderen onderzoeken de wereld met hun handjes met hun mondje en leren door ervaring. Honden doen niet anders. Ze leren uiting te geven aan hun nieuwsgierigheid en leren dus door ervaring.


Opvoeden bestaat niet alleen uit zitten, liggen of komen. Opvoeden is de hond ruimte geven om vaardigheden over bijvoorbeeld communicatie te leren.

De hond leren dat een commando niet voor tweeërlei wegen uitlegbaar is.

Door deze aanpak wordt de hond zeker van zich zelf. De hond heeft geleerd om zich in alle situaties te gedragen.


Om een voorbeeld te geven schets ik de volgende situatie.

Voor het gemak noemen we de pup Bobo. We gaan met Bobo op pad. Onderweg komen we natuurlijk van alles tegen. Bobo loopt enthousiast af op een grote hond. Nog voor hij bij de hond is wordt hij door zijn baas al opgepakt. Weg bij die enge hond en neergezet op “veilig” terrein.

Samen lopen ze een stukje verder. Aangekomen bij het water wil Bobo de waterkant verkennen. Opnieuw wordt hij opgepakt want stel je voor dat hij erin valt. Bobo is nog zo klein. Zwemmen is voor grotere honden.

Ze lopen verder en dan moeten ze over een brug. Bobo weigert door te lopen. Nee baas daar ga ik niet overheen. Oké denkt de baas, hij is nog zo klein, kom maar ik til je op. Over de brug wordt Bobo weer liefkozend op de grond gezet. Kom maar je hoeft niet bang te zijn.

Ze lopen door. In de verte naderen een paar honden die dolle pret met elkaar hebben. Leuk denkt Bobo daar ga ik heen en weg is hij op weg naar het avontuur. De baas rent in paniek achter Bobo aan, maar deze is niet te houden.

Enthousiast gooit hij zich in het spel. Stoeit enthousiast mee en krijgt vervolgens een waarschuwing van een hond, die vindt dat het ook iets minder kan. De vreemde hond gromt, het geluid komt diep uit de keel. Hiermee waarschuwt hij Bobo dat hij zich moet gedragen. Bobo gaat onmiddellijk liggen en wordt jammer genoeg door zijn baas overeind getrokken en hoog boven de honden uit getild. Met een afkeurende blik vertrekt de baas huiswaarts met een spartelende Bobo op zijn arm. Onderweg doe hij bobo aan de riem want dan kan er niets gebeuren.


Ik heb heel veel gezien maar mocht niets leren.

Jammer, tijdens deze wandeling had Bobo heel veel kunnen leren. Het varieert van communicatie tot de angst voor water te onderdrukken. Hij had kunnen leren dat een brug bij een natuurlijke omgeving hoort. Bobo heeft alleen met angst kennis gemaakt. Bobo heeft geleerd dat, door het gedrag van zijn baas waaruit de angst sprak, hij voor alles wat hij vandaag had kunnen leren bang moet zijn.


Bang voor honden, bang voor water, bang voor begroeiing kortom hij heeft geleerd overal bang voor te zijn. Bij de volgende wandeling zal hij al deze dingen weer tegen komen en opnieuw bang zijn.

Tot iemand zijn baas vertelt dat hij door zijn gedrag angst bij de hond heeft ontwikkeld die waarschijnlijk zal ontaarden in agressie door onzekerheid. Hij is schuldig aan het eventuele bijtgedrag van Bobo in de toekomst.


©2020 TARO jachthondenschool