Voor de Voet - "Nimrod 2007"

Net zoals vele fanatieke voorjagers zijn wij al vroeg vertrokken dit keer zonder honden om ongestoord van het hondenwerk te kunnen genieten. Het is elk jaar weer  een verrassing om te zien wat de organisatoren weer voor proeven hebben bedacht. Natuurlijk is dit evenement ook weer een gelegenheid om met oude bekenden wat bij te praten onder het genot van een kopje koffie.

De proeven waren mijns bescheiden inziens haalbaar. De honden moesten natuurlijk wel weer al hun kennis en vaardigheden uit de kast trekken maar voor ons, de toeschouwers,  was dit  een genot om naar te kijken. Slenterend  van de ene proef naar de  andere volgen wij natuurlijk onze favoriete deelnemers. Aangekomen bij een van de proeven meng ik mij tussen de toeschouwers om een blik op de voorbereidingen  van deze proef te werpen. Natuurlijk hoor je zo links en rechts wat aan of opmerkingen want hier geldt natuurlijk ook het  spreekwoord `de beste stuurlui staan aan wal. Ik maak mij daar zelf ook schuldig aan. Hoort er allemaal bij. 

Toch trok een opmerking van een toeschouwer mijn aandacht. Als het iemand lukt mijn aandacht op zoŽn evenement te trekken dan heb je die ook:

Een dame uit het publiek gaf ongezouten haar mening over de prestaties van een hond en liet weten dat volgens haar deze hond waarschijnlijk met behulp van elektronica getraind was. Nu ben ik altijd van mening dat de toon de muziek maakt en deze toon maakte mij nieuwsgierig naar het verloop van het gesprek.

Ja,  vervolgde de dame, een hond met elektrische stoten opleiden was geen kunst, nou zij vond het maar niets, als zij een hond zo moest trainen dan hoefde dat van haar niet. Straffen door op de knop te drukken zag zij niet als trainen.

Ik voelde mijn nekharen omhoog komen en leek op dat moment een beetje op mijn hond die bij sommige situaties ook ineens kan borstelen. Mijn belangstelling was gewekt en ik mengde mij ongevraagd in het gesprek, Als ik gevraagd had of ik mee mocht praten had ze waarschijnlijk nee gezegd en dat voordeel van de twijfel gunde ik haar niet.

`Zo werkt dat niet,  viel ik maar gelijk met de deur in huis, Ten eerste zijn het geen stroomstoten en is het geen kwestie van op een knopje drukken om te straffen en ten tweede vind ik het ook jammer dat je dit op deze wijze hier naar voren brengt. Misschien kun je beter eerst gaan praten met mensen die zich verdiept hebben in opleiden met behulp van elektronica en die hun energie steken,  in honden op een verantwoorde wijze op elektronica te zetten en die jou kunnen vertellen wat elektronica voor het leerproces van een hond betekend voordat je deze mening hier ventileert.  De wijze waarop je dit zegt doe geen recht aan die voorjagers die er geld voor over hebben om hun hond op een verantwoorde wijze op elektronica te zetten. Hoeveel honden worden tijdens een training niet Ževen apart genomen` en is dat dan zo hondvriendelijk.

Natuurlijk was ze het absoluut niet eens met mij want zij nam haar hond nooit even apart, ze wist er echt wel wat vanaf en tot mijn verbazing vertelde ze dat zij haar hond ook een paar weken met die band had getraind maar dat bleek niets te zijn.

Een paar weekjes vroeg ik verbaast en concludeerde hieruit, Heb je waarschijnlijk toch met de verkeerde mensen gesproken, jammer,  om mij vervolgens maar weer tussen het publiek te begeven om te genieten van het hondenwerk elektronisch aangeleerd of niet.