De honden van TARO - Nolan
Zes maanden later: Nolan is uitgegroeid tot een leuke vrolijke maar bovenal
mooie hond. Natuurlijk laat hij, net als iedere andere hond van zes maanden ,
duidelijk merken als hij het ergens niet mee eens is. Een dag kan hem niet lang
genoeg duren, van kleins af aan heb ik hem nog nooit op het vloerkleed in slaap
zien vallen. Alles is een uitdaging van een kraai tot een vlinder. Zijn
voorliefde gaat uit naar vogels. Het liefste jaagt hij ze op en rent er dan als
een dolle dries achteraan.
Elke dag is voor hem spannend Hij probeert zoveel mogelijk uit een dag te halen
en is daar zo gedreven in dat wij hem regelmatig een halt toe roepen. Doen wij
dat niet dan slaap hij de hele dag niet. Hij leeft natuurlijk in een
fantastische omgeving. Een roedel met vier honden wat wil je als jonge hond nu
nog meer. Ivy leert hem dat hij zich moet gedragen. Dat zij de baas is en
blijft. Zohra leert hem jagen, lekker ver weg. Met Hind kan hij naar hartenlust
spelen en van wijze Igor leert hij zich rustig te gedragen. Daarnaast hebben wij
regelmatig honden die blijven logeren. Hij is niet agressief, hij vecht niet,
hij kent zijn plaats. De rangorde is hem duidelijk maar ja, je mag toch
proberen.
Het trainen van Nolan is een totaal andere kwestie. De onderdelen zijn
natuurlijk gelijk alleen hij is geen retriever. Hij is niet dat pupje die netjes
bij je in de buurt blijft met 15 weken. Volgen, zitten en het houden van de
aangewezen plaats zijn aan de orde van de dag. Elke dag weer probeert hij het op
zijn manier en steeds weer corrigeren wij hem. Zijn weerstand die hij uitte door
tegen ons te blaffen is een stuk minder. Hij laat zich wat makkelijker trainen,
maar dat heeft veel voeten aan de aarde gehad. Noem het maar een uitdaging. Alle
C-onderdelen van het KNJV programma heeft hij onder de knie. Hij apporteert net
zo goed als een retriever.
Een Setter heeft heel veel veldruimte nodig en die neemt hij ook. Dit is geen
hond die je even op een uitlaatveld laat plassen. Nee we moeten tenminste twee
maal per dag met hem op pad. Voordat hij op pad mag gaan moet hij altijd netjes
zitten en wachten tot de andere honden zover zijn. Elke dag is dat weer een
uitdaging voor hem. Nu is hij zover dat hij wacht en zich daarbij rustig
gedraagt. Dan mag hij gaan.
De kilometers die wij gereden hebben zijn niet meer te tellen. Maar het
resultaat is er ook naar. Met hulp van een bevriend jager kan hij op daarvoor
bestemde terreinen naar hartenlust leren. Hij is daardoor heel nieuwsgierig
geworden naar alles wat beweegt. Hij is vertrouwd geraakt met veerwild. Hij
apporteert veerwild en gaat daar heel respectvol mee om. Ik kan uren kijken
naar zijn pogingen om voor te staan. Half staand en half liggend wordt hij een
paar centimeters langer. Hij strekt zijn lijf als het ware uit en waar kijkt
hij dan naar, wat vliegt er weg en waar gaat hij dan achteraan? Juist, een
vlinder!
Wij verheugen ons op de herfst, dan beginnen wij met veldwerktraining. Voor ons
totaal onbekend terrein. Elke keer als wij met de honden aan het werk zijn
kijken wij elkaar aan en zeggen” Wat hebben wij toch een prachtige sport altijd
omringd door onze vrienden. Onze retrievers en onze staande hond. Ons vijftal
waar wij altijd op kunnen rekenen: Wat wil als mens nog meer?