Binnen onze jachthondenschool trainen veel trainers hun hond met
behulp van elektronica. Niet dat dit verplicht is of dat wij, de trainers van
TARO, de mensen dwingen om dit hulpmiddel te gebruiken. Elektronica komt alleen
aan de orde als trainers, dikwijls moe gestreden, iets of wat gedemotiveerd maar
vaak machteloos , om informatie over elektronica vragen.
Ze zien ze de snelheid waarmee andere honden , die hun weg naar elektronica al
hebben gevonden, leren. Niet iedereen heeft vier dagen per week de tijd om de
hond te trainen. In de winterperiode, met de korte dagen, wordt het er al niet
beter op. Zij zien het plezier waar mee trainers, die overgegaan zijn op het
trainen met de E-band, samen met hun hond werken. Dat geeft vaak de doorslag.
Als de honden geconditioneerd zijn op elektronica is het komen en gaan zitten
geen punt meer van discussie.
Het trainen is een genot geworden voor baas en hond, als het maar op de juiste manier gebeurd. Als de voorjager maar geleerd wordt hoe hij met gebruik van elektronica kan trainen.. Onlangs las ik in een tijdschrift, het zoveelste artikel over het gebruik van elektronica. Na het lezen van het eerste deel van het artikel werd mij al snel duidelijk dat dit artikel veel overeenkomstigheden vertoonde met een van mijn artikelen die ik eerder voor mijn website geschreven had, ver voor het verschijnen van het tijdschrift. Mede hierdoor keek ik met meer dan gewone belangstelling uit naar het vervolg.
Ik durf te stellen dat wij een zeer ruime ervaring hebben in het conditioneren van honden op elektronica. Het hele jaar door melden hondeneigenaren zich aan. Inmiddels is er een ruime wachtlijst ontstaan. Steeds meer mensen realiseren zich dat trainen niet zo moeilijk hoeft te zijn. Dat het wandelen met een jachthond in de bossen de ultieme vorm van ontspanning kan zijn. Dat een hond op deskundige wijze op elektronica gezet moet worden en dat je daar als leek met je vingers vanaf moet blijven.
Bij het lezen van het vervolg van het artikel,waarin de schrijver uitlegt hoe je een hond op de elektronische halsband zet, val ik van de ene verbazing in de andere. Waar de schrijver de informatie vandaan heeft gehaald weet ik niet maar volgens mijn bescheiden mening wordt de plank hier flink mis geslagen. Een band in je hand houden en dan de hond gaan vertroetelen, een band weken lang in zicht hangen en dan maar hopen dat de hond op een mooie dag schakelt en dan hebben we nog de verslaving aan de band voor mens en hond.
Ik ken veel vormen van verslaving maar deze is mij totaal onbekend. De Amerikanen die dagelijks met deze banden werken lachen ons vierkant uit als ik het ze zou vertellen. Een E-band hoeft helemaal niet in zicht te hangen. Hij hangt gewoon in de kast aan een oplader en de band wordt op dag één vakkundig bij de hond geïntroduceerd. Hoe? Door hem om te doen. Binnen een paar dagen ervaart de hond de E-band ( in de 0 stand) als een halsband. Hierdoor biedt een hond bij ons gewoon zijn hoofd aan om mij de gelegenheid te geven de band om te doen, daarna gaan wij samen vrolijk op pad.
In het hele verhaal mis ik hele belangrijke zaken die de schrijver waarschijnlijk nergens heeft kunnen lezen. Zaken zoals, hoe hoog of hoe laag zet je een band., is de reactie van de hond op de band elke dag het zelfde, zo nee waarom dan niet. Is de hoogte van de band voor iedere hond hetzelfde en hoe ontdek je welke hoogte bij de hond past. Begin je al gelijk met commando’s of laat je de hond de trilling herkennen en hoe doe je dat dan. Wanneer gebruik je de trilling en wanneer gebruik je een impuls. Dit zijn nog maar een paar vragen, waarvan de antwoorden heel belangrijk zijn bij het conditioneren van een hond op elektronica.
Niets troetelen, kijken naar die hond, herkennen van lichaamstaal, Timing en geduld, de kennis hebben om een hond deskundig te observeren. Weten wanneer je gas bij moet geven of juist niet. Weten hoe je de hond moet leren omgaan met spanning om hem vervolgens te leren de juiste keuze te maken waarmee hij de spanning zelf op kan heffen.
Vragen als, wanneer is de hond geconditioneerd op de E-band of, verloopt het ook weer als je de hond niet regelmatig laat weten dat die onzichtbare lijn er nog steeds aanzit. Hoe weet je dat het verlopen is en wat doe je dan als trainer. Zo kan ik nog wel even door gaan.
Hier besteedt de schrijver geen aandacht aan en in onze ogen is dat nu juist van wezenlijk belang. Hier schuilt het gevaar van het zelf doen. De methode zoal de schrijver beschrijft is gebaseerd op het schuldgevoel van de voorjager die dit met troetelen probeert weg te werken. Laten we eerst maar eens stoppen met veroordelen. Laten we eens luisteren naar diegene die hun dierbare hond op deze E-band hebben laten zetten. Waarom moet (jacht) hondentraining zo moeizaam gaan als het veel makkelijker maar bovenal veel hondvriendelijker kan?
Laten we nu eens ophouden om prachtige verhalen te maken rondom het gebruik van elektronica. Allerlei moeizame overbodige methodes die kant nog wal raken, verzonnen door mensen die denken deskundig te zijn. Vertrouw je hond aan een echte deskundige toe. Deze mensen hebben geen maanden nodig. Zij conditioneren uw hond zonder toeters en bellen. Zij weten dat u, voordat u tot het gebruik van elektronica overgaat al een hele lange weg van machteloosheid achter de rug heeft. Zij weten dat u helemaal geen zin heeft om maanden bezig te zijn uw hond aan een band te laten wennen. Zij geven uw hond binnen korte tijd een heel fijn leven terug. Zij begeleiden u in het gebruik van elektronica, zodat u na afloop opgelucht tegen andere mensen kunt zeggen “ dit had ik gewoon veel eerder moeten doen” en uw hond, die zal het roerend met u eens zijn.